นั่งสามล้ออย่างมีความสุข

สำหรับเด็กนักเรียนต่างจังหวัด หลายๆ คนมีรถรับ-ส่งประจำกันทั้งนั้น ฉันเองเป็นเด็กนักเรียนมัธยมปีที่สอง โรงเรียนอยู่ห่างจากบ้านไม่ไกลมากก็มีรถนั่งประจำทุกวันเช่นกัน แต่รถประจำของฉันไม่ใช่รถติดเครื่องมอเตอร์ ทว่า เป็นรถที่ใช้แรงคน ใช่ล่ะ รถประจำของฉันคือ ‘รถสามล้อ’ ซึ่งฉันนั่งมาตั้งแต่จำความได้ แม่กับยายชอบพาฉันนั่งเป็นประจำ เพราะรถสามล้อเป็นรถรับจ้างที่มีอยู่ในจังหวัดของเรามานมนานแล้ว ถึงแม้ในปัจจุบันรถสามล้ออาจจะถูกเปลี่ยนไปใช้ด้านการท่องเที่ยว แต่แม่กับยายของฉันก็ยังต้องการจะอนุรักษ์ไว้ โดยให้ฉันเป็นส่วนหนึ่งของการอนุรักษ์นี้ แม่กับยายได้บอกกับฉันว่าจะให้ฉันนั่งรถสามล้อไป-กลับโรงเรียนจนกว่าฉันจะเข้ามหาวิทยาลัย ก็คือการสรุปแบบเป็นเอกฉันท์เลย ซึ่งฉันก็เห็นว่าดี เนื่องจากฉันชอบนั่งรถสามล้อมากๆ มันให้ความรู้สึกสบายๆ ไม่เร่งรีบ แล้วฉันก็ยังรู้สึกเหมือนตัวเองได้ย้อนเวลาไปหาอดีตที่บรรยากาศรอบตัวเนิบนาบไม่ร้อนรุ่ม
แต่แล้วเช้าวันนี้ ลุงจืดคนขับรถสามล้อประจำของบ้านเราก็ทำให้ฉันตาโตพลางแปลกใจ เพราะทันทีที่ฉันขึ้นนั่ง ฉันก็เห็นด้านหลังเบาะรถสามล้อมีแท็บเล็ตขนาดพอดีๆ ติดอยู่พร้อมกับมีภาพเคลื่อนไหวแล่นอยู่บนหน้าจอ ฉันถามลุงจืดในบัดดลว่า ‘อันนี้คืออะไร แล้วลุงติดไว้ทำไมคะ’ ลุงจืดตอบด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีว่า ‘ลุงเอาไว้บริการผู้โดยสาร ซึ่งพักหลังๆ จะมีค่อนข้างหลากหลายผู้ใหญ่บ้าง เด็กบ้าง วัยรุ่นบ้าง ลุงก็เลยอยากจะให้ทุกคนมีความสุข สำหรับวันนี้หนูจอยเป็นคนแรกที่ได้ลิ้มชิมความสุขดูหนังใหม่ออนไลน์เลยครับ ลุงอยากจะให้หนูจอยมีความสุขครับ’ สีหน้าของลุงจืดยิ้มแย้มอย่างจริงใจ ฉันก็พลอยยิ้มร่าและดีใจที่ลุงเห็นฉันเป็นผู้โดยสารคนสำคัญให้ฉลองอุปกรณ์เสริมความสุขเป็นคนแรก แล้วฉันก็มีความสุขจริงๆ บวกกับเพลิดเพลิน
หลังกลับจากโรงเรียนในวันนั้น ฉันก็รู้จากแม่ว่า ลุงจืดได้เคยพูดคุยกับแม่หลายหนเรื่องความบันเทิงแบบนี้ ซึ่งแม่ก็เห็นด้วยว่า มันเป็นการดีที่นำความบันเทิงด้านเทคโนโลยีผสมผสานความเป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดในภาคเหนือของเรา ดูเหมือนลุงจืดจะเป็นคนขับรถสามล้อรายแรกที่ติดความบันเทิงนี้ เท่าที่ฉันเคยเห็น รายอื่นจะติดเพียงวิทยุเท่านั้น จัดว่าลุงจืดน่าจะเป็นคนขับรถสามล้อผู้อินเทรนด์ เนื่องด้วยลูกชายของลุงจืดมีกิจการร้านเครื่องมือสื่อสาร ฉันคาดว่า ลูกชายของลุงคงจะช่วยเหลือทั้งเรื่องการติดตั้งและเรื่องการใช้งาน
การผสมผสานเอกลักษณ์ของอดีตกับเทคโนโลยีในปัจจุบันให้ลงตัวอย่างดี มันควรเริ่มจากความเข้าใจก่อนเป็นอันดับแรก เข้าใจว่า โลกได้หมุนเทคโนโลยีไปทุกๆ เสี้ยววินาที หากคิดจะอนุรักษ์สิ่งหนึ่งสิ่งใดพึงหาจุดพอเหมาะพอดี แล้วคำว่าอดีตกับปัจจุบันและอนาคตจะกลมกลืนกันเป็นอย่างดีเหมือนอย่างที่ลุงจืดคนขับรถสามล้อติดอุปกรณ์และเปิดดูหนังใหม่ออนไลน์ไปด้วยขณะปั่นสามล้อ เพื่อเสริมความสุขความบันเทิงให้แก่ผู้โดยสารแถมยังเพิ่มเสน่ห์ให้ผู้ขับรถสามล้ออีกด้วย มันเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมเลย จริงไหม? อีกหน่อยเมื่อใครๆ เห็นและสัมผัสความสุขแบบนี้กันเยอะๆ เรื่องแบบนี้มันอาจจะสร้างปรากฏการณ์ใหม่ให้แก่ผู้ให้บริการรถสามล้อก็เป็นได้ เผลอๆ อาจจะดีงามไปจนถึงธุรกิจท่องเที่ยวของจังหวังของประเทศเลยเชียว..ใครจะรู้..อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นบนโลกกลมๆ ใบนี้…ขอแค่…เพียรทำสิ่งดีๆ ต่อไป…ผลดี…มันดีตั้งแต่เริ่มกระทำแล้ว

You Might Also Like